Η σύγχρονη καλλιτεχνική κεραμική τής ευφυούς και ευρηματικής φίλης Πέλας δεν σε κερδίζει μόνο μέσω της οπτικότητας των χρωμάτων και των ιδιόρρυθμων αφηρημένων κατασκευών από πηλό [η καλλιτέχνιδα άλλωστε δεν ποντάρει στον φορμαλισμό αλλά στην πραγμάτωση των ιδεών της], αλλά και διαμέσου της ποιητικότητας των κατασκευών και ενός διαχέοντος λυρισμού. Θα έλεγε κανείς πως μόνο η ποίηση θα μπορούσε να είναι η κυρίαρχη ατμόσφαιρα στον χώρο της έκθεσης, στο καλαίσθητο Wowspace (Ιωάννινα, Αραβαντινού 12) όπου εξέθεσε [18-22 Δεκεμβρίου] τα έργα της η Πέλα Καλογήρου, με τη νέα της θεματική συλλογή κεραμικών “astral bodies” (αστρικά σώματα).
Από τον κατάλογο της έκθεσης παραθέτουμε απόσπασμα του προλογικού σημειώματος -σχεδόν προειδοποιητικού- της δημιουργού: «Αστρικό σώμα και ανθρώπινο σώμα. Αλληλοσυνδέσεις. Νήματα, γέφυρες, κενά. Φως. Κλίμακα. Βαρυτική έλξη. Εξέλιξη. Τάξη, χάος, χώρος, χρόνος, μία υπερμεγέθης μαύρη τρύπα…». Τα έργα της Πέλας, το είχα άλλωστε επισημάνει σε εκτενές κείμενό μου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Μανδραγόρας με τον τίτλο «Η καλλιτεχνική κεραμική της Πέλας Καλογήρου, συμφύσεις μικρόκοσμου μακρόκοσμου», έχουν οδηγά σημεία, που σε βοηθούν στην κατανόησή τους, οδηγά σημεία έχει άλλωστε και η ανθρώπινη ανατομία και η απεικόνισή της. Νόμους και οδηγά σημεία έχει και το σύμπαν στο μέλλον του οποίου είμαστε όλοι συνταξιδιώτες. Το σύμπαν εμπεριέχει τα πάντα, εκτός από Θεό. Ποίηση κρύβουν άλλωστε και οι επιστημονικές θεωρίες του κορυφαίου αστροφυσικού Stephen Hawking που διατύπωσε ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από το «τίποτα», όχι με την έννοια της απόλυτης κενότητας, αλλά ως μια κβαντική αυθόρμητη εμφάνιση από την κατάσταση του κενού χώρου, μέσω φυσικών νόμων, χωρίς την ανάγκη ενός δημιουργού Θεού. Ο Hawking θεωρούσε την ερώτηση «ποιος το δημιούργησε;» χωρίς νόημα, καθώς ο χρόνος δεν υπήρχε πριν τη Μεγάλη Έκρηξη. Ο μεγάλος αστροφυσικός δίνοντας έμφαση στην «αυθόρμητη δημιουργία» ισχυρίστηκε ότι το «τίποτα» ήταν το κενό που επέτρεψε κβαντικές διακυμάνσεις, από όπου προέκυψε ο χώρος και ο χρόνος.
Η Πέλα Καλογήρου πάντοτε αιρετική και ρηξικέλευθη, έχοντας πάρει διαζύγιο από δόγματα και “Political correct” θέσεις, δε φιλτράρει τα λόγια της, η τέχνη άλλωστε είναι αρθρωμένος λόγος, λόγος που αποδομεί τη συμβολική τάξη της πραγματικότητας, είναι αυθόρμητη δημιουργία πάνω στο χάος, που αξιοποιεί τη δυναμική και τις προοπτικές του. Με την αγαστή συνεργασία του συντρόφου της Γιάννη Σαραϊλίδη που συνταιριάζει τις αστροφωτογραφίες του με τα έργα της Πέλας, η έκθεση μεταφέρεται φαντασιακά σε μία space ατμόσφαιρα (διόλου τυχαίος άλλωστε και ο χώρος φιλοξενίας Wowspace). Η θεματική της Πέλας και του Γιάννη “astral bodies” (αστρικά σώματα) εγκαινιάστηκε, όχι φυσικά από κάποιον εκπρόσωπο της ιερατικής σχολής Ιωαννίνων, αλλά από τη θεατρική ομάδα «Αφηγηματικός Νους». Βλέποντας από κοντά τα νέα έργα της Πέλας Καλογήρου, δεν στάθηκα τόσο πολύ στα χρώματα (τα οποία χειρίζεται με ευφάνταστο τρόπο) αλλά στο φως που αποπνέουν. Ένας συνδυασμός από φως και σκοτάδι. Σκοτάδι, σκιές και φως επομένως, και, ένα πλήθος οδηγών σημείων στο μονοπάτι προς την αυτογωσία…
* Σπύρος Γ. Μπρίκος. Ιατρός Βιοπαθολόγος –Μικροβιολόγος. Συγγραφέας. Υποψήφιος Διδάκτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Τμήμα Εικαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης)
